Lech Poznań, ciągle świętujący 92. urodziny, pokonał Lechię Gdańsk 2:1. Kibice do ostatnich sekund drżeli o wynik, choć piłkarze mogli im tego oszczędzić. Powinni byli zwyciężyć kilkoma bramkami i wybić gościom piłkę z głowy na długo. Łukasz Teodorczyk tym jednym meczem mógł sobie zapewnić tytuł króla strzelców. Po tym spotkaniu Kolejorz awansował na drugie miejsce w lidze. Nie tyle świadczy to dobrze o nim, co fatalnie o poziomie tej ligi.
Kibice Lecha, jak wynika z ich wypowiedzi na rozmaitych forach, nie są zachwyceni ostatnimi wynikami drużyny, prezentowanym przez nią stylem i faktem, że władze klubu nie rozpatrują zmiany trenera. Na mecz z Lechią przyjdą jednak tłumnie. Prawdopodobnie padnie tegoroczny rekord frekwencji. Mecz, traktowany jako element obchodów 92-lecia klubu, nie będzie łatwy dla poznańskich piłkarzy, którzy ciągle szukają formy pozwalającej realnie myśleć o dobrym wyniku na koniec sezonu.
Władze Lecha nie zamierzają zwalniać trenera, nawet gdyby najbliższy mecz, lub któryś z kolejnych okazał się klapą. Wychodzą z założenia, że niewiele może przeszkodzić w zajęciu miejsca gwarantującego udział w pucharach, a wymiana szkoleniowca byłaby teraz kłopotliwa. Zagrożenie, że ewentualny następca obecnego szkoleniowca nie poradziłby sobie, jest duże, więc lepiej nie ryzykować. Kandydatura Waldemara Fornalika jako następcy Mariusza Rumaka nie była rozpatrywana nawet przez moment.
Ile podczas jednego treningu oddajesz strzałów z dystansu?
– Mniej więcej 15-20 podczas jednego treningu. Często zostaję po zajęciach, by poćwiczyć te strzały. Czasami trenujemy je z całym zespołem, wtedy jest trudniej, bo muszę czekać w kolejce, a to wybija z rytmu. Inni koledzy też ćwiczą takie strzały. Oprócz mnie Hubert, Barry, kilku innych. Więcej razy udaje się uderzyć, gdy zostaję sam. Ćwiczę też dośrodkowania. Zostajemy z Łukaszem Teodorczykiem po zajęciach i mu podaję ze skrzydła, a on strzela.
Bez trenera Mariusza Rumaka, przebywającego na trzydniowych zajęciach w Szkole Trenerów PZPN i kilku zawodników z podstawowego składu trenuje drużyna Lecha, przygotowująca się do ważnego meczu przeciwko Lechii Gdańsk. Piłkarze częściej i chętniej rozmawiają o meczu poprzednim i o swojej przyszłości po zakończeniu sezonu niż o tym, co wydarzy się przy Bułgarskiej w sobotni wieczór.
Spekulacje na temat przyszłości trenera Mariusza Rumaka nie mają żadnego sensu. Nic mu nie grozi. I nie zagrozi nawet wtedy, gdyby Lech przegrał w sobotę z Lechią a potem dał się zbić Legii. Dla właściciela klubu wymiana trenera byłaby ostatecznością, na którą zdecydowałby się tylko w sytuacji bez wyjścia. Do tego ciągle daleko. Kibice zahartowali się. Byle jaka klęska ich nie załamie.
Po pierwszym wiosennym meczu Lecha II nikt już nie będzie mówił, że celem zespołu jest awans do II ligi. Został w Ostrowie Wielkopolskim rozgromiony przez Centrę 4:0. Mogło być jeszcze gorzej, bo już na początku drugiej połowy, przy stanie 3:0 dla gospodarzy, z boiska został wyrzucony Wiktor Witt.
To był wyrównany mecz drużyn prezentujących zbliżony poziom. Jedna z nich ratuje się przed spadkiem. Druga, z „prawdopodobnie najlepszym składem w Polsce”, musi zagrać w pucharach, by nie pogrążyć finansów klubu do końca. Ta druga wygrała 2:1 tylko dlatego, że Mateusz Możdżeń zostaje po treningu i ćwiczy uderzenia z rzutu wolnego. W ostatnich sekundach meczu zrobił sobie wspaniały prezent na 23. urodziny.
Władze klubu nie stawiają przed drużyną rezerw zadania awansu do II ligi. – Założyliśmy sobie jednak, że przed każdym meczem walczymy o 3 punkty. Za wszelką cenę chcemy wywalczyć awans – mówi obrońca Wiktor Witt. Trener Patryk Kniat twierdzi, że nadrzędnym celem jego drużyny jest ogrywanie młodych piłkarzy, przygotowanie ich do występów w „dorosłej” piłce, w Lechu lub innym zespole.
