Duży zawód sprawili swoim fanom piłkarze Lecha, więc atmosfera siadła. Co najgorsze – stało się to w najważniejszej części sezonu, gdy wszystko się rozstrzyga. Jednak wiele jeszcze może się zdarzyć przy odrobinie szczęścia, którego nam ostatnio brakowało. Wiosną nie mielibyśmy wątpliwości, czy warto liczyć na Lecha. Teraz nasze zaufanie jest ograniczone, a jednak pójście na stadion to dobra decyzja.
Zimą podpisał półroczny kontrakt, ale z opcją przedłużenia go po sezonie o trzy lata, jeśli rumuński pomocnik sprawdzi się. Trener wyrażał zadowolenie z jego postawy, więc było pewne, że Mihai Radut w przyszłym sezonie wciąż będzie w drużynie. Formalności stało się zadość, umowa została przedłużona do 2020 roku.
O mistrzostwie Polski trudno już nawet marzyć. Szanse były, ale Lech je zmarnował. Teraz musiałby się zdarzyć cud w Kielcach, by nadzieje wróciły. Trzeba byłoby jednak wygrać dwa ostatnie spotkania, co dla rozchwianej emocjonalnie drużyny nie jest proste. Nie ma żadnej pewności, że w niedzielę da radę nie walczącej już o nic, osłabionej Wiśle. Trener Nenad Bjelica zapowiada pełną koncentrację i walkę, ale dokładnie to samo mówił przed finałem Pucharu Polski, przed spotkaniem z Legią…
Dotychczasowy kontrakt Darko Jevticia wygasał za rok, więc już zimą mógłby podpisać umowę z innym klubem. Nadchodzące okienko transferowe było ostatnim, w którym Lech na sprzedaży Serba ze szwajcarskim paszportem mógłby zarobić. Jeszcze w piątek rano trener Nenad Bjelica informował dziennikarzy, że liczy się z odejściem po sezonie czołowego gracza Kolejorza. Kilka godzin później klub oficjalnie poinformował, że Jevtić przedłużył kontrakt.
Cokolwiek się w ostatnich dwóch kolejkach wydarzy, w Lechu muszą nastąpić zmiany. Kilku ważnych graczy bez wątpienia odejdzie. Kilku do zespołu dołączy. Przyszłość niektórych nie jest wyjaśniona, a podejmując w tej sprawie decyzje trzeba zaplanować mentalną przebudowę drużyny. Obecny trener mistrzowsko odbudował niektórych piłkarzy, ale z innymi sobie nie poradził i nie zapanował nad drużyną w kluczowych momentach. Skutki mogą być opłakane.
Do tytułu użyłem powiedzonka trenera Bjelicy z konferencji prasowej, które to powiedzonko od pewnego czasu trener powtarza jak mantrę. Ma ono pokazać, że wszystko, co się dzieje to nic nadzwyczajnego, piłkarze trenują, grają i spokojnie zmierzają do upragnionego celu, jakim jest wygranie ligi. Rzeczywistość jednak zadaje kłam temu pozornemu spokojowi. Zespół od przegranego finału PP w Warszawie gra nadal słabo, bezbarwnie, bez pomysłu i woli walki.
Od kilku tygodni trwają wyliczenia i spekulacje na temat wyników, jakie muszą paść w poszczególnych meczach, by tabela ułożyła się dla Lecha jak najkorzystniej. Wszystko to jest śmiechu warte, bo sukces zależy od tego, jak się gra, co się sobą reprezentuje, a nie od postawy innych drużyn. Lech miał wszystko w swoich rękach. Mógł być już pewnym gry w pucharach i na luzie walczyć o drugie trofeum. W najważniejszej części sezonu zaczął jednak boleśnie zawodzić i znalazł się pod presją, a to pogrąża go coraz bardziej.
Tylko jeden celny strzał oddał Lech w środę. W niedzielę nastąpił postęp – celnych uderzeń było „aż” trzy. To za mało, by pokonać Lechię, która zresztą ani razu nie trafiła w bramkę. Wygląda na to, że Lech stracił wiarę, że może w tym sezonie osiągnąć cokolwiek. Tak nie gra drużyna, której zależy na czymkolwiek oprócz dotrwania do końca rozgrywek. Trudno będzie choćby o kwalifikację do europejskich pucharów.
Trener Lecha nie miał dotychczas problemów z wystawieniem silnej drużyny na mecz. W Warszawie okazało się, że na ławce rezerwowych, poza Marcinem Robakiem, brakuje zawodników ofensywnych. Jevtić leczył uraz, będącego bez formy Pawłowskiego trener odsunął od drużyny. Latem nastąpią w niej zmiany. Trwają analizy i obserwacje kandydatów do gry w Lechu. Mecz z Legią dał wszystkim do myślenia. Także trenerowi, który już nie ogranicza się do chwalenia swoich graczy.
