Kolejorz wygrywał w lidze i wygrywał, aż zaczął przegrywać. Uległ drużynie lepszej, posługujacej się prostą, ale mądrą taktyką, dobrze zorganizowanej, a przede wszystkim bardziej wyrównanej. Poczynaniami Lecha rządził chaos, mnożyły się błędy w defensywie. Brakowało argumentów w ataku i jakości w obronie. Przede wszystkim – pomysłu na rozegranie tego spotkania.
Oceniając szanse Lecha na sukces w meczu z Zagłębiem Lubin mówi się o jego sile ofensywnej, czyli o klasowych graczach sprowadzonych z Półwyspu Iberyjskiego. Na niekorzyść Kolejorza przemawia słaba obrona. Tam klasowych graczy nie znajdziemy, zwłaszcza gdy wypadł z drużyny kontuzjowany Rogne. Do tego zespół ma problemy z opanowaniem nowej taktyki.
Niedawno asystent Ivana Djurdjevicia zdradził, że sztab szkoleniowy rozważa powrót do systemu gry z czterema obrońcami. Trener Lecha jednak tego nie potwierdził. Zapowiedział, że nadal będzie ryzykował, chcąc realizować swoją wizję gry, bo kiedy miałby wprowadzać zmiany, jeżeli nie na początku rozgrywek.
Sztab szkoleniowy Lecha nie wyklucza powrotu do ustawienia z czterema obrońcami. Forsowany od nowego sezonu system z trzema defensorami i wahadłowymi nie zdał egzaminu. Z meczu na mecz gra w defensywie była gorsza, a w niedzielę nastąpiła katastrofa. Problemem jest nie tylko taktyka, ale i słaba gra oraz mała liczebność obrońców.
Kiedy grający z Wisłą Kraków Lech bardzo szybko strzelił dwa gole wydawało się, że kolejne są kwestią czasu. Tym bardziej, że dobrych okazji nie brakowało. Nastąpiła jednak wielka katastrofa. Pozbawiona defensywy i zmęczona po czwartkowym meczu drużyna dała sobie strzelić aż pięć bramek i poniosła historyczną porażkę.
Do ilu razy sztuka? Od ilu zwycięstw Lech potrafi rozpocząć rozgrywki ligowe? Póki co ma ich na koncie cztery, co jak na niego jest wyczynem poważnym, od ćwierćwiecza nienotowanym, ale bilans ten można poprawić. Do Poznania przyjechała Wisła Kraków. Bardzo, ale to bardzo daleko jej do potęgi, jaką stanowiła przez długie lata. Teraz bardziej jej zależy na przetrwaniu niż na triumfach, więc nie jest nie do pokonania.
Nie było sensacji. Lech drugi raz przegrał z KRC Genk i tradycyjnie nie przebrnął trzeciej rundy kwalifikacji do Ligi Europy. Wyższość belgijskiej drużyny nie podlegała dyskusji. Dystans między polska piłką ligową a Europą powiększa się. Nadzieje daje postawa Lecha w drugiej połowie, prawie wyrównanej.
Trener Ivan Djurdjević przed meczem rewanżowym z KRC Genk wierzy w awans. Twierdzi, że tydzień temu jego piłkarze zagrali poniżej swych możliwości. Teraz, przy wsparciu kibiców, musi im pójść dużo lepiej. Rywal to doskonały zespół, ale w futbolu nie zawsze wygrywa faworyt.
Przejście do czwartej rundy eliminacyjnej Ligi Europy to dla Lecha zdanie bardzo trudne. Piłkarsko jest od belgijskiego rywala gorszy w każdym aspekcie. Zawodnikom KRC Genk będzie jednak tym razem trudniej, bo z wsparciem pospieszą kibice z Kotła. Zapowiedzieli doping, który poniesie Kolejorza do walki.
