Piłka nożna

Mieli w cuglach wygrać II ligę i powrócić do I ligi. Takie były nadzieje, takie zapowiedzi słyszeliśmy z ust ludzi związanych z zielonym klubem. I rzeczywiście przez kilka kolejek mocna personalnie Warta, z zawodnikami mającymi za sobą mnóstwo występów w ekstraklasie, a nawet w Premier League, plasowała się w czołówce II ligi, grupy zachodniej. Nic nie zapowiadało tragedii, jaka miała się niebawem wydarzyć. Ostatnio Warta przegrywa wszystko, co jest do przegrania i może się znaleźć w III lidze.

Piłkarzy Warty Poznań nie można już traktować jako kandydata do awansu do pierwszej ligi. Zieloni nie potrafili sobie na własnym boisku poradzić nawet z Calissią Kalisz, czyli drużyną, która przez całe rozgrywki plasuje się na ostatnich miejscach w tabeli grupy zachodniej drugiej ligi. Warta prowadziła do przerwy, ale w drugiej połowie pozwoliła sobie strzelić aż trzy gole i doznała kompromitacji przegrywając 1:3.

Do końca rozgrywek II ligi pozostało kilkanaście kolejek, ale już dziś możemy przestać się łudzić, że Warta wróci do I ligi. Tydzień temu straciła punkty w meczu ze zdecydowanie słabszym Jarotą Jarocin, a teraz doznała klęski w Bytowie. Bytovia Drutex, poważny kandydat do awansu, zwyciężyła Zielonych 3:1.

Warta Poznań bezbramkowo zremisowała z Jarotą Jarocin. To duże rozczarowanie dla kibiców Zielonych. Gospodarze byli zdecydowanymi faworytami. Zapowiadali przecież walkę o awans. Twierdzili, że każdy inny plan byłby minimalizmem z ich strony. Mieli przewagę w meczu z Jarotą, grali jednak schematycznie, przewidywalnie.

Polskie stadiony są bezpieczne. Jesienią 2013 roku, na 168 meczów rozegranych w polskiej w ekstraklasie, tylko w pięciu przypadkach nastąpiło krótkotrwałe przerwanie spotkania z powodu incydentów. Najczęściej było to odpalenie rac. Jednym z poważniejszych przyczyn zakłóceń meczów było zbyt późne przybycie kibiców gości. Zdarzyło się to 21 razy. Statystyki wykazują, że w 38 procentach przypadków przyczyną takich opóźnień były kontrolne działania policji. Zwykle nie miały one żadnego uzasadnienia.

Piłkarska drużyna Warty serwuje sympatykom trudną do wytrzymania huśtawkę nastrojów. W sezonie 2012/ 2013 mówiono o awansie do ekstraklasy. A potem był spadek z hukiem i trzaskiem do II ligi bez wygrania wiosną choćby jednego meczu. Klecona co pół roku niemal od nowa drużyna rozpadła się jak domek z kart. Po katastrofie wersja gry tylko w trzeciej czy czwartej lidze wydawała się jedyną rozsądną. Za pięć dwunasta okazało się jednak, że są ludzie gotowi pomóc futbolowej Warcie.

Dobrze, że dla Zielonych piłkarska jesień dobiegła końca. Gdyby czekało ich kilka kolejnych spotkań, obsunęliby się jeszcze niżej w tabeli II ligi, grupy zachodniej. Ze składem, jaki udało się zmontować, miała bez problemów wywalczyć awans do I ligi. Po porażce 1:2 w Sosnowcu z Zagłębiem może spaść nawet na piąte miejsce, jeżeli swe mecze wygrają sąsiedzi z tabeli. A jeszcze niedawno Warta zajmowała fotel lidera.

To już nie te czasy, gdy na powołanie do reprezentacji Polski trzeba było sobie zasłużyć. Byle kogo taki zaszczyt nie spotykał. Dziś na zaszczyt występu w koszulce z orłem na piersi może liczyć ktokolwiek, choćby niczym szczególnym się nie wyróżniał. Wystarczy, że selekcjoner powie: on jest tego warty, bo ciężko pracuje na treningach. W Poznaniu i w biało-czerwonych strojach zobaczyliśmy zawodników o kiepskich umiejętnościach i bezsilne, próbujące coś pokazać na dziurawym boisku gwiazdy Bundesligi. Łukasz Teodorczyk wstydzić się swej postawy nie musi.