Był legendą poznańskiego sportu. Wybitny, utytułowany koszykarz, potem świetny trener, przez całe niemal życie związany z Lechem i Liceum Numer 1 im. Karola Marcinkowskiego. 10 maja 2025 roku nad ranem, po długiej chorobie, zmarł w wieku 94 lat.
Wiktor Haglauer urodził się w wojskowej rodzinie. W 1947 roku podjął naukę w „Marcinku”. Akurat zaczynała się wieloletnia współpraca prestiżowej szkoły z kolejarskim klubem. Nie mógł jeszcze wiedzieć, że zwiąże się z tą szkołą jako pedagog specjalizujący się w wychowaniu fizycznym. Uprawiał boks w Warcie Poznań, jednak zmienił dyscyplinę, jego mama nie była zachwycona, gdy wracał do domu z twarzą noszącą ślady ciosów. Wspólnie z kolegami zorganizował osadę wioślarską, był szlakowym. Uprawiał lekkoatletykę w AZS-ie, grał też w piłkę ręczną jedenastoosobową.
W końcu zaangażował się w koszykówkę i jego kariera potoczyła się szybko. Ekipa Lecha, której gwiazdą był Mieczysław Fęglerski, zdobywała mistrzowskie tytuły. W składzie znalazł się Wiktor Haglauer, trafił do reprezentacji Polski. Gdy miał 27 lat, po odejściu trenera Janusz Patrzykonta został jedyną osobą w klubie ze szkoleniowymi uprawnieniami. Musiał przejąć zespół, co okazało się ruchem udanym. Na początek jego zespół, mimo odejścia kilku ważnych zawodników, zdobył wicemistrzostwo kraju.
Z Lechem związany był przez 30 lat, do 1990 roku, jako trener, potem koordynator. Zdobył kilkanaście medali, szczególnie sobie cenił złote i srebrne za Mistrzostwa Europy Kolejarzy. Długo wspominał zwycięstwo nad Związkiem Radzieckim. Rozmaitych odznaczeń miał mnóstwo. Wśród nich był Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Niezależnie od działalności w Lechu, zawsze był wierny „Marcinkowi”. Jak wspominał, dzięki oficjalnemu nakazowi pracy w tej placówce ominęła go służba wojskowa i CWKS Legia Warszawa musiała obejść się smakiem. Pracownikiem szkoły był jako czynny zawodnik i jako trener czołowego klubu w Polsce. Wychował wielu dobrych sportowców.
Jako zawodnik dwukrotnie był mistrzem kraju (1955, 1958), brązowym medalistą (1956, 1959), Puchar Polski zdobył w 1954 i 1955 roku. Uczestnik Final Four Pucharu Europy Mistrzów Krajowych w 1959 roku. Jako trener był wicemistrzem Polski w 1961 roku, a w 1970 i 1975 roku dotarł do finału Pucharu Polski.
Postać Wiktora Haglauera uświadamia nam, że Lech nie zawsze był klubem tylko piłkarskim. Koszykarze zdobyli najwięcej trofeów spośród wszystkich sekcji, sukcesy święciły koszykarki, tytuły zdobywali hokeiści na trawie, wybitnymi sportowcami byli pływacy, kolarze, szachiści.
