Lech Poznań

Już w czwartek rano piłkarze Lecha opuszczają Poznań. Jak zwykle ostatni trening i przedmeczowe odprawy odbędą się na wyjeździe. W piątek wieczorem na nowym stadionie w Lublinie Kolejorz zmierzy się z grającym tam gościnnie Górnikiem Łęczna. Przeciwnik nie ma mocnego składu, ale u siebie potrafił pokonać Pogoń aż 4:0, odprawił też bez punktów Legię dzięki bramce wypracowanej przez byłych Lechitów – Drewniaka i Ubiparipa.

Mecz z Arką pokazał, jak wielkim potencjałem dysponuje Lech i jak bardzo był on trwoniony. Na pierwszych meczach sezonu ludzie, zniechęceni przedłużeniem umowy z przegrywającym trenerem, czyli zagraniem im na nosie, omijali stadion Kolejorza, krytyka sypała się z wszystkich stron. Wystarczyło naprawić błąd, by wszystko zmieniło się natychmiast. Wyposzczeni kibice wrócili na Bułgarską. Oczekiwania są ogromne. Zlekceważenie ich nie będzie błędem. Będzie zbrodnią.

Przyciągnięcie na stadion 18 tysięcy uczniów i kilkunastu tysięcy płacących za bilety kibiców było sukcesem klubu. Ten numer chyba więcej nie przejdzie. Ludzie opuszczali stadion rozczarowani ofensywną nieporadnością Lecha i bezbramkowym remisem, a droga do domów, w związku ze sparaliżowaniem całego Grunwaldu przez pół tysiąca autobusów, zajęła im godzinę dłużej niż zwykle. Tylko kibice świętujący 20-lecie przyjaźni z Arką świetnie się bawili.

To, co dzieje się wokół Lecha pozwala wszystkim związanym z klubem zrozumieć, do jakich strat – finansowych, wizerunkowych, sportowych – doprowadziło kurczowe trzymanie się trenerów-nieudaczników, prowadzenie kunktatorskiej polityki. Kolejorz jest na fali. Nie byłoby tego bez kosztownej zmiany trenera na dużo lepszego. Nawet gdy nie wygrywa – a wszystkiego wygrać nie potrafi nikt – sprawia, że ludzie chcą oglądać Lecha. Takiego Lecha.

Atmosfera wokół Lecha zmieniła się niczym za dotknięciem różdżki czarodziejskiej. Różdżką tą jest chorwacki trener, który właściwie nie zrobił niczego nadzwyczajnego, bo i nie mógł przez kilka tygodni. Wystarczyło przekonać piłkarzy do właściwego podejścia do gry, nastawić ich na ofensywę. Pech kibiców polega na tym, że nie mogą oglądać swej drużyny w Pucharze Polski. To się jednak zmieni, i to być może wcześniej niż w finale, o ile Lech wciąż będzie awansował.

Dla Dariusza Formelli ten mecz będzie miał szczególne znaczenie. Niektórzy trochę złośliwie żartują, że niczym bohater benefisu jedną połowę powinien rozegrać w barwach Lecha, a drugą Arki. Piłkarz twierdzi jednak, że na boisku sentymenty nie mają znaczenia i choć Arka to dla niego klub szczególny, teraz jest piłkarzem Lecha i jako człowiek mocno z nim związany zrobi wszystko, by ten mecz wygrać.

Wystarczyło zmienić trenera, by Lech zaczął grać jak Lech. Atmosfera wokół klubu szybko się odmieniła. Kibice nie czują się już zniechęcani do przychodzenia na stadion. W niedzielę na meczu z Arką może zjawić się komplet widzów, na co wpływ ma niezwykłe powodzenie adresowanej do młodzieży szkolnej akcji „Kibicuj z klasą”, a także przyjazd zaprzyjaźnionej Arki Gdynia. Biletów ubywa z minuty na minutę. Rejestracja grup uczniów trwa, biletów szybko ubywa.

Lechowi bardzo zależało na awansie do ćwierćfinału Pucharu Polski. W Chorzowie nie zawiódł, nie dał Ruchowi żadnych szans. Pokazał klasę. Nie forsował tempa, nie gryzł trawy, ale wypunktował gospodarzy z dużą pewnością siebie, na luzie. Po strzeleniu trzech ładnych bramek wycofał się, bronił się przed ambitnymi, ale chaotycznymi atakami Ruchu. Dowiódł, że mając w składzie piłkarzy lepszych niż ligowa średnia, przy mądrym ustawieniu można panować na boisku.

Piłkarzom Ruchu Chorzów dopisało szczęście – w wyniku korzystnego losowania mecz o awans do ćwierćfinału Pucharu Polski przeciwko Lechowi rozegrają u siebie. Mają jednak i pecha. Trafiają na przeciwnika dobrze dysponowanego, mocnego, wykorzystującego swe atuty, a w dodatku wściekłego po niezasłużonej porażce w Gdańsku, chcącego sobie powetować pecha. Mecz odbędzie się w środę o 20.45.