Drugi mecz na własnym stadionie, drugie zwycięstwo rezerw Lecha. Pokonały Legionovię Legionowo 2:1 po dwóch bramkach Timura Żamaletdinowa. Grał dobrze, nie tylko strzelał, ale i rozgrywał, po jego akcjach koledzy byli bliscy strzelenia bramek.
W polskiej ekstraklasie nie ma klubu pokazującego bardziej atrakcyjny futbol niż ostatnio Lech. Aż chce się jego mecze oglądać. Nawet gdy nie wygrywa pozostawia, oprócz niedosytu, dobre wrażenie. Dobrze, że nikomu nawet przez myśl nie przechodzi, by z tego rezygnować, postawić na brzydko wyszarpywane punkty. Sensowniej jest doskonalić to, co ma przyszłość.
W siedzibie Polskiego Związku Piłki Nożnej odbyło się losowanie 1/32 finału Pucharu Polski. Na tym etapie walkę zaczynają zespoły ekstraklasy. Lech Poznań 24, 25 lub 26 września pojedzie do Głogowa na spotkanie z Chrobrym. Trenerem jest tam nie kto inny, jak Ivan Djurdjević.
Grę Lecha w Gdyni oglądało się z dumą. Atakował z rozmachem, widowiskowo, a Darko Jevtić i Pedro Tiba prezentowali się na tle wyrobników z Gdyni jak goście z innej planety. Jak to możliwe, że nie udało się takiego meczu wygrać, a niewiele brakowało do straty wszystkich punktów? Młodość ma swoje prawa. Jest jednocześnie i kłopotem, i szczęściem Lecha.
Lech gra teraz inaczej niż w poprzednich sezonach. To dopiero początek wdrażania nowego stylu, więc błędy, zwłaszcza w defensywie, będą się zdarzać. Cała sztuka polega na tym, by strzelać więcej niż się traci. Trener Dariusz Żuraw jest przekonany, że ofensywna gra przyniesie dobre rezultaty. Już w sobotę możemy się o tym przekonać.
Najbliższe tygodnie będą decydujące. W najgorszym przypadku Lech powtórzy „wyczyn” z ubiegłego sezonu, gdy po kilku zwycięstwach i dramacie w domowym meczu z Wisłą wpadł w spiralę porażek, tracił trenerów i kibiców. Może też porzucić naiwność, grać dojrzale i odpowiedzialnie, wrócić do zwycięstw.
Nie potrzeba wielkich sukcesów, by ludzie chcieli przychodzić na stadion. Nie potrzeba też do tego skomplikowanych odpraw taktycznych, szachowania rywali, zabijania gry. Wprost przeciwnie. Im prostsza, bardziej widowiskowa gra, tym większym cieszy się uznaniem. Futbol ma dawać radość. Taką, jaka od początku sezonu narasta w kibicach Lecha.
Czy muszę tonować radosne nastroje? Niczego nie zamierzam tonować, bo niczego jeszcze nie osiągnęliśmy. Za nami dopiero dwa mecze i 4 zdobyte punkty, przed nami mnóstwo pracy. Dużo jest jeszcze do poprawy, mamy tego świadomość. Twardo stąpamy po ziemi, musimy się rozwijać – mówi Dariusz Żuraw, trener Lecha Poznań.
Kto w piątek pierwszy raz od miesięcy zasiadł na trybunach stadionu Lecha, przecierał oczy ze zdumienia. Piłkarze ambitnie walczący, szukający gry, konstruujący efektowne akcje. Publiczność jeszcze nie tak liczna, jak w dobrych czasach, ale zachwycona tym, co ogląda, radośnie dopingująca, nie szczędząca braw. Po prostu inny świat.
