Lech tonie. Odpadł z Pucharu Polski, a co najgorsze – był dużo słabszy od Rakowa Częstochowa. Nie potrafił zmusić się do walki, do biegania. Sytuacja zrobiła się tragiczna, bo gra z meczu na mecz jest słabsza, a trener sprawia wrażenie żyjącego w innym świecie. W szanującym się klubie wdrożony by został program ratunkowy. Ale Lech takim klubem nie jest.
Skompromitowany w Szczecinie Lech chce uniknąć kolejnego blamażu – odpadnięcia z Pucharu Polski. To może się nie udać. Drużyna jest źle przygotowana, nie walczy, nie biega, nie radzi sobie w żadnym ustawieniu taktycznym, kluczowi piłkarze gubią formę z meczu na mecz. Szczególnie źle to wygląda na wyjazdach. Przeciwnikiem jest lider I ligi – Raków Częstochowa.
Przed trudnym zadaniem staje w sobotę Lech. Do optymalnej formy wciąż mu daleko, a na nieprzyjaznym terenie musi zmierzyć się z ekipą szczególnie zmobilizowaną. Dla Pogoni Szczecin mecz Kolejorzem to najważniejszy występ w sezonie. Początkowo szło jej fatalnie, ale ostatnio gra bardzo dobrze. Ma w składzie Radosława Majewskiego, który będzie chciał dowieść, że pozbywając się go Lech popełnił błąd.
Cenne doświadczenia – to jedyny zysk juniorów Lecha rywalizujących z Herthą Berlin w Młodzieżowej Lidze Mistrzów. Szans na awans nie było, różnica w wyszkoleniu i sile fizycznej okazała się zbyt duża. Młodzi Lechici początkowo grali nerwowo i niepewnie, popełniali błędy, szybko stracili dwa gole. Odważna i aktywna postawa w drugiej połowie zatarła złe wrażenia z pierwszej. Na pożegnanie rozgrywek strzelili dwa gole przegrywając 2:3.
Juniorzy Lecha Poznań chcą, by ich europejski sen trwał jak najdłużej. Jako mistrzowie Polski trafili w Młodzieżowej Lidze Mistrzów na bardzo trudnego rywala – Herthę Berlin. Pierwszy mecz, na wyjeździe, mimo dzielnej postawy i okazji do zdobycia co najmniej jednego gola, przegrali 0:2. W środę na głównej płycie stadionu przy Bułgarskiej rozegrają rewanż. Ciągle wierzą w awans.
Z trzech punktów i zmniejszenia dystansu do lidera tabeli trzeba się cieszyć, ale Lech w meczu z Koroną Kielce nie zachwycił. Był skuteczniejszy, bo ma w składzie Gytkjaera, ale jako zespół goście sprawiali lepsze wrażenie. Długimi okresami dominowali, potrafili zamknąć Lecha na jego połowie, zmusić go do bezproduktywnego biegania za piłką.
Od początku rozgrywek Lech stracił w lidze 14 bramek. To nie jest najgorszy wynik, bo meczów rozegrał 11, ale zdarzyło mu się tylko w spotkaniu z Wisłą, i to na własnym terenie, stracić aż 5 goli. Tylko w 3 spotkaniach bramkarze Kolejorza nie dali się pokonać. Do niedawna Burić i Putnocky byli czołowymi bramkarzami ligi. Teraz do optymalnej formy niemało im brakuje.
Fatalnie Lech zaczął mecz w Zabrzu, ale dużo lepiej skończył, choć zwycięstwa nie odniósł. W pierwszej połowie nie istniał. Dał się stłamsić. W drugiej, przegrywając 0:2, zaczął pościg. Udało się wyrównać, gdy wkładający mnóstwo wysiłku w ten mecz gospodarze słabli. Do pełnego sukcesu Kolejorzowi zabrakło skuteczności i determinacji.
Lech wygrał w Pucharze Polski i w ekstraklasie, co wskazuje, że niemoc została przełamana. W piątkowy wieczór zmierzy się w Zabrzu z Górnikiem, drużyną młodą, osłabioną po odejściu czołowych graczy, ale waleczną, ambitną, grającą bezkompromisowo. Jeżeli Kolejorz zaprezentuje podobne cechy, co wcale nie jest pewne, powinien sobie poradzić, bo piłkarska jakość leży po jego stronie.
