Lech Poznań

Zadziwiająco dobrze gra w tym roku Jagiellonia, za to Lech zadziwiająco słabo. Bardzo się zawiódł każdy, kto liczył na takie pasmo zwycięstw, jak rok temu. Owszem, oglądamy coś takiego, ale nie w wykonaniu Kolejorza lecz jego najbliższego przeciwnika. Rozczarowanie wśród kibiców budzą nie tylko marne wyniki, tracenie punktów, ale przede wszystkim słaba forma piłkarzy, brak pomysłu na grę, kłopoty z motywacją. Na szczęście pojawiły się symptomy poprawy.

Czy przegrany mecz może być impulsem wprowadzającym drużynę na wyższy poziom? W Lechu twierdzą, że tak. Przegrał w Warszawie decyzją sędziego, ale pokazał najlepszą od dawna grę, więc nikt go nie krytykuje. Trener podtrzymuje jednak swoje stanowisko w sprawie poznańskich dziennikarzy. Twierdzi, że tworząc „katastroficzną atmosferę” nie pomagają klubowi.

Gra Lecha i ostatnie wyniki, a także wydarzenia związane z niedzielnym meczem w Warszawie, gdy o wyniku zadecydował mazowiecki arbiter pan Szymon Marciniak, budzą namiętności. Udzielają się one piłkarzom. Jeden z nich ma jednak powody do przeżywania własnych emocji. Znalazł się bowiem w przełomowym momencie piłkarskiego życia. To Tymoteusz Klupś.

Dni mijają, a decyzja sędziego, który pod koniec meczu Legii i Lecha wziął sprawy w swoje ręce, nie cichnie nawet na chwilę. Rozgoryczenie panuje wśród piłkarzy i trenerów. Rene Poms, asystent Nenada Bjelicy zwraca uwagę, że to nie pierwszy taki postępek międzynarodowego arbitra, ale tylko na polskich boiskach. Na europejskich na takie wyczyny sobie nie pozwala.

W niedzielę wieczorem będziemy wiedzieć, czy Lech ma jeszcze o co walczyć. Brakiem zwycięstwa w meczu z Jagiellonią bardzo sobie skomplikuje sytuację, a ewentualna porażka będzie faktycznym zakończeniem sezonu. Dwucyfrowej straty nie uda się już odrobić, szczególnie przy tak niestabilnej postawie. Przeciwnik złapał niesamowitą formę i trudno go będzie przełamać, ale innego wyjścia nie ma.

Czas mija, ale wściekłość na Szymona Marciniaka nie. Okazał się głównym aktorem warszawskiego meczu. Powinien pozostawać w cieniu, nie przeszkadzać, rozwiewać wątpliwości, a właśnie zabawił się w pierwszego po Bogu i według własnego widzimisię wskazał zwycięzcę. Skorzystał z tego, że piłka przypadkowo trafiła Kostewycza w rękę. W pierwszej połowie nie wyrzucił z boiska Jędrzejczyka za uderzenie Situma, a Eduardo za brutalny faul.

Lech wraca z Warszawy bez punktów, choć nie był słabszy od Legii. W pierwszej połowie szybko stracił bramkę i nie potrafił wrócić do równowagi. W drugiej Legię zdominował. Wyrównał, był bliski wyjścia na prowadzenie, bo nie wycofał się lecz odważnie szedł do przodu. Zanosiło się na remis, gdy przypadkową rękę Kostewycza w polu karnym sędzia zamienił na bramkę dla Legii z rzutu karnego.

Wydawało się, że nie można mieć większego pecha niż Maciej Makuszewski, który będąc w najwyższej w życiu formie, mając za sobą pierwsze mecze w reprezentacji narodowej i wielkie szanse na wyjazd na Mistrzostwa Świata zerwał więzadła, przeszedł operację. Teraz nieszczęście dotknęło Elvira Koljicia, napastnika wypożyczonego do Lecha z bośniackiego FK Krupa. Zdążył pokazać się tylko w trzech spotkaniach.

Niedawno Lech świętował piękny jubileusz – dziesiąty wyjazdowy mecz bez zwycięstwa. Przy Bułgarskiej o niczym tak nie marzą, jak o przerwaniu imponującej serii. Najbliższa okazja – w niedzielę. Zadanie będzie jednak wyjątkowo trudne, bo trzeba zmierzyć się z Legią. Piłkarze Lecha wierzą, że zwycięstwo jest realne. Trener, który jeszcze nie odkrył przyczyn wyjazdowej niemocy, znów zmieni skład.