Nie wiemy jeszcze, kto stanie w bramce Lecha w drugi dzień świąt wielkanocnych w Krakowie. – Nie podjęliśmy decyzji. Jasmin Burić szybko wrócił do zdrowia po urazie, jakiego doznał w meczu przeciwko Lechii. Putnocky też jest w wysokiej formie. Każdy z nich może otrzymać szansę – mówi Andrzej Dawidziuk, trener bramkarzy w Lechu.
Nazywają go kapitanem bez opaski. Od jego gry bardzo dużo zależy, ma duży wpływ na drużynę. Choć zbliża się powoli do schyłku kariery, właśnie teraz złapał życiową formę. Mobilizuje siebie i kolegów przed trudnym meczem w Krakowie, gdzie musi przyjść przełamanie. Dzięki ostatnim zwycięstwom można było trenować w dobrej atmosferze.
Trener Lech uważa, że sparing przeciwko Chrobremu Głogów przydał się jego piłkarzom. Szanse otrzymali zawodnicy, którzy rzadko pojawiają się na boisku, albo wcale w tym sezonie nie grają w pierwszej drużynie. Nikt nie doznał kontuzji. Jest szansa, że Situm, Burić, Dilaver zagrają w Krakowie. Trener nie przekreśla Barkrotha, ale musi on walczyć, by wykorzystać szansę, jaką otrzyma.
W przerwie na rozgrywki ligowe Kolejorz rozegrał kontrolny mecz z pierwszoligowym Chrobrym Głogów. Wygrał 2:1, ale nie wynik był istotny lecz okazja rozegrania spotkania przez piłkarzy rzadko ostatnio pokazujących się na boisku. Kilku z nich zagrało na nietypowych pozycjach, co wynikało z kontuzji kolegów z drużyny. Najbardziej podobali się De Marco i aktywny, dobrze dryblujący, groźny dla rywali Chobłenko.
W wielkanocny poniedziałek okaże się, na co jeszcze w tym sezonie możemy liczyć ze strony Lecha. Stanie przed szansą podwójnego przełamania. Najstarsi kibice nie pamiętaną dobrego meczu rozegranego po przerwie na zgrupowania reprezentacji. Młodsi z trudem przypominają sobie, kiedy Lech ostatni raz przywiózł punkty z wyjazdu. Pokonanie w Krakowie Wisły będzie sygnałem, że zmiany, jakie nastąpiły w grze drużyny, nie są pozorne.
Kluby z dobrych europejskich lig tym się cechują, że podczas przerw na mecze reprezentacji narodowych wielu zawodników wyjeżdża na rozmaite zgrupowania, a tylko nieliczni uczestniczą w treningach. To samo można było kiedyś mówić o Lechu Poznań, dostarczającym zawodników kadrom Polski, Węgier, Finlandii, Bośni, a nawet Panamy i Gambii. Teraz to się zmieniło, co może świadczyć, że klasowych graczy jest w klubie mniej.
Nigdy nie był tak bardzo eksploatowany przez trenera Lecha. Mnóstwo czasu spędzał na ławce rezerwowych, zaliczał „ogony”, zaledwie kilka razy na rundę pojawiał się w pierwszym składzie. Ostatnio to się zmieniło. Uzyskał wysoką formę, stał się podstawowym piłkarzem. I doznał groźnej kontuzji. Michaiowi Radutowi grozi, że wróci na boisko dopiero w przyszłym sezonie.
To był dziwny mecz Lecha. Mnóstwo niewymuszonych, prostych błędów, niecelnych podań, strata trzech podstawowych piłkarzy jeszcze w pierwszej połowie, a jednak pewne, nawet przez chwilę nie zagrożone zwycięstwo nad drużyną, w której nie brakuje piłkarzy klasowych, dobrze opłacanych, jeszcze rok temu do końca walczących o mistrzostwo. Gdyby Lechia była w trochę lepszej formie, Kolejorz musiałby się dużo bardziej napracować na sukces.
Gdyby Lech bardziej się przyłożył do meczu z Lechią, gdyby nie konieczność przeprowadzenia trzech zmian już w pierwszej połowie, goście opuściliby Bułgarską z rekordową porażką. To słaba drużyna, z dobrymi, ale znajdującymi się daleko od formy piłkarzami. Niska jej pozycja w tabeli nie jest przypadkiem. Lech zmniejszył stratę do pierwszych drużyn, oby nie na chwilę.
