Zieloni grają lepiej na wyjazdach niż (teoretycznie) w domu. Może dlatego, że nie mają teraz własnego stadionu, muszą walczyć poza Poznaniem. Do tego pokazują wielki charakter, jak w Mielcu, gdzie ograli innego beniaminka, prowadzoną przez Dariusza Skrzypczaka Stal, i to mimo czerwonej kartki dla Spychały jeszcze w pierwszej połowie.
Nie było to porywające widowisko, ale trudno się dziwić, bo nie spotkały się czołowe ligowe drużyny. Raczej takie, które do końca będą walczyć o uniknięcie degradacji. Początek był wyrównany. Warta stosowała najprostsze środki, by szachować gospodarzy. Żelazna, twarda obrona, długie przerzuty do graczy na desancie, ewentualnie wyjścia do przodu skrzydłami. W tym elemencie najaktywniejszy był Kuzdra.
Prawdziwa walka zaczęła się, gdy Zielonym przyszło grać w osłabieniu, po wyrzuceniu z boiska, już pół godzinie, Spychały. Właśnie wtedy goście pokazali największy hart ducha. Nie dopuścili do przewagi Stali. Wprost przeciwnie, sami zaatakowali. W drugiej połowie mieli fantastyczną okazję, gdy Trałka, strzałem w stylu kung fu, obił poprzeczkę. Pod bramką gospodarzy powstało duże zamieszanie, sędziowie długo się zastanawiali, czy nie podyktować rzutu karnego. Stali się upiekło, ale i tak przegrała ten mecz.
Kiedy wydawało się, że nikt w tym meczu bramki nie strzeli, bo i niewiele było celnych uderzeń, sam na sam wyszedł Kuzimski. Zwiódł goniących go obrońców i posłał piłkę obok bramkarza do siatki dając Zielonym zwycięstwo. To był pierwszy ich i ostatni celny strzał w tym spotkaniu.
