Zaangażowanie – jest. Ciężka praca na treningach – jest. Przygotowanie fizyczne – jest. Brakuje tylko ofensywnej kreatywności, pewności siebie. Do dwudziestego metra przed bramką drużyna sobie radzi, ma przewagę. Problemy się zaczynają, gdy trzeba zagrozić przeciwnikowi, podjąć ryzyko. Taką diagnozę postawił trener Nenad Bjelica. Zapowiada zmiany w składzie przed niedzielnym meczem przeciwko Wiśle Płock.
W niedzielę, jak zwykle, wielu kibiców Lecha powie sobie: teraz to już na pewno wygrają. Nie mogą kolejny raz stracić punktów. Mają przecież mocną drużynę, na letnie transfery klub wydał kilkanaście milionów, do tego ma profesjonalnego, solidnie opłacanego trenera. Na brak zwycięstw nie może już sobie pozwolić, bo do ligowej czołówki co tydzień jest dalej, a przecież mamy walczyć o mistrzostwo, takiego klubu nie interesuje drugie miejsce.
Wreszcie jakaś dobra wiadomość z ulicy Bułgarskiej. Kamil Jóźwiak, młody skrzydłowy Lecha, zdecydował się przedłużyć kontrakt z klubem do 2019 roku. Co więcej, umowa zawiera opcję automatycznego przedłużenia o kolejne dwa lata. Jak klub oficjalnie poinformował, z inicjatywą związania się z Lechem wyszedł sam piłkarz, a klub negocjował tylko z nim i jego ojcem, bez pośrednictwa agenta.
4:11 oznacza, że na 15 możliwych do zdobycia punktów Lech zdobył 4, a stracił 11. Proporcja zatrważająca. Proporcja, która rozwiewa nadzieje na walkę o tytuł wbrew zapowiedziom prezesa ds. sportowych. Proporcja, która do szewskiej pasji doprowadza kibiców, mających serdecznie dość nieustannego robienia ich w (…)za ich wierność, naiwność i ciągłą wiarę, że teraz będzie lepiej, że zaczniemy wygrywać, że będziemy mistrzem Polski.
Rozczarowanie jest wielkie. Od sobotniego wieczoru kibice żądają rozliczeń i grożą, że ich noga nieprędko przy Bułgarskiej postanie. Rano zły nastrój zwykle ustępuje, złość przechodzi. Nie tym razem. Wielu fanów Kolejorza skarży się na bezsenność spowodowaną wściekłością i zawodem. Można przegrać mecz, porażki wpisane są w sport. W przypadku Lecha, po tylu fatalnych spotkaniach, nie chodzi już o pospolitą stratę punktów. Postawa tej drużyny wymyka się racjonalnym ocenom.
Kolejny mecz na skandalicznie niskim poziomie, szczególnie w ofensywie. Lech był zbyt słaby, by pokonać Sandecję Nowy Sącz. Grał bez składu i ładu, oddał tylko jeden celny, ale zupełnie niegroźny strzał. A do końca roku miały być same zwycięstwa. Trener znalazł odpowiedź na pytanie, którym piłkarzom nie zależy na grze w Poznaniu. Prawie wszystkim, a najbardziej Gytkjaerowi i Majewskiemu. Pogróżki zarządu klubu pod adresem zawodników niczego nie zmieniają.
Zamierzenie Lecha – w ostatnich sześciu meczach tego roku zdobyć 18 punktów. Ten ambitny plan może zawalić się już w sobotę, jeśli nie uda się wygrać w Niecieczy Sandecją. Na niekorzyść Kolejorza przemawiają statystyki: ostatnie wyjazdowe zwycięstwo odniósł dokładnie trzy miesiące temu. Pocieszające jest jednak to, że wygrał wówczas w Niecieczy, gdzie łatwo rozprawił się z Termaliką.
Piłkarze Lecha jeszcze w tym roku muszą rozegrać sześć pierwszych spotkań tzw. rundy wiosennej. Tydzień przed świętami Bożego Narodzenia rozjadą się na urlopy, by wrócić do Poznania 8 stycznia 2018 roku i już po tygodniu udać się na dwutygodniowe zgrupowanie w Turcji. Rozgrywki ligowe wznowione zostaną 9 lutego.
Lech w nowym sezonie spisuje się poniżej oczekiwań. Niewątpliwy wpływ na to ma słabsza postawa Radosława Majewskiego. Piłkarz ten nie strzela, nie ma asyst, często zresztą rozpoczyna mecze na ławce rezerwowych. Wierzy jednak, że wraca do formy, co niebawem będzie zauważalne w jego osobistych statystykach, ale przede wszystkim w punktowym dorobku drużyny.
