O wynik meczu Lecha z Koroną Kielce można byłoby być dużo bardziej spokojnym, gdyby nie odbywał się po przerwie reprezentacyjnej. W takich momentach Kolejorzowi zawsze idzie źle. Gra słabo, nie potrafi zmusić się do wysiłku, najczęściej przegrywa. Przełamanie tego fatum byłoby sygnałem, że z ekipą Djurdjevicia jest coraz lepiej, potrafi podjąć walkę.
Od początku rozgrywek Lech stracił w lidze 14 bramek. To nie jest najgorszy wynik, bo meczów rozegrał 11, ale zdarzyło mu się tylko w spotkaniu z Wisłą, i to na własnym terenie, stracić aż 5 goli. Tylko w 3 spotkaniach bramkarze Kolejorza nie dali się pokonać. Do niedawna Burić i Putnocky byli czołowymi bramkarzami ligi. Teraz do optymalnej formy niemało im brakuje.
Fatalnie Lech zaczął mecz w Zabrzu, ale dużo lepiej skończył, choć zwycięstwa nie odniósł. W pierwszej połowie nie istniał. Dał się stłamsić. W drugiej, przegrywając 0:2, zaczął pościg. Udało się wyrównać, gdy wkładający mnóstwo wysiłku w ten mecz gospodarze słabli. Do pełnego sukcesu Kolejorzowi zabrakło skuteczności i determinacji.
Lech wygrał w Pucharze Polski i w ekstraklasie, co wskazuje, że niemoc została przełamana. W piątkowy wieczór zmierzy się w Zabrzu z Górnikiem, drużyną młodą, osłabioną po odejściu czołowych graczy, ale waleczną, ambitną, grającą bezkompromisowo. Jeżeli Kolejorz zaprezentuje podobne cechy, co wcale nie jest pewne, powinien sobie poradzić, bo piłkarska jakość leży po jego stronie.
Świat chyba się kończy, skoro w Poznaniu i okolicach ludzie dyskutują, czy odpuścić sobie przychodzenie na stadion. W niemal stuletniej historii Lecha z czymś takim jeszcze się nie spotkaliśmy. To reakcja na to, co się w klubie dzieje i co przybiera obrót groźny. Drużyna jest w permanentnym kryzysie, który przybrał już postać prawidłowości. Jeżeli dochodzi do równowagi, to na chwilę.
Po awansie Kolejorza do drugiej rundy Pucharu Polski kibice nie czują satysfakcji. Wprost przeciwnie – wielki wstyd za postawę niegodną tej drużyny. Beniaminek pierwszej ligi bliski był sprawienia sensacji. Mógł wykorzystać brak walki u przeciwnika, grę w chodzonego. Przez prawie 120 minut strzelenie choćby jednego gola przekraczało umiejętności Lecha. O awansie zadecydował zryw w samej końcówce młodziutkiego Klupsia.
Strach pomyśleć, co się stanie, gdy Lech odpadnie już w pierwszej rundzie Pucharu Polski. Kryzys, jaki opanował klub, osiągnie apogeum. Ivan Djurdjević zdaje sobie sprawę, że każdy z jego poprzedników przeżywał podobne problemy i zawsze rozwiązaniem była zmiana trenera, budowa drużyny od nowa.
Lech przegrał kolejny mecz, bo nie miał pomysłu na zdobycie gola, miał za to fatalną, łatwo dającą się ogrywać defensywę. Obie drużyny starały się grać ambitnie, często strzelały. Piłkarze Kolejorza mają więcej jakości, ale tylko teoretycznie, bo zespół nie istnieje. Najdroższa drużyna w historii klubu jest zadziwiająco bezradna.
Po meczu w Warszawie trener Lecha martwił się brakiem liderów w drużynie. Takich, co wezmą na boisku sprawy w swoje ręce, zmuszą kolegów do walki, będą świecić przykładem. Wydawałoby się, że kilkumiesięczne poszukiwania kapitana metodą prób i błędów nic nie dają. Ivan Djurdjević wybrał jednak wreszcie radę drużyny
