W przerwie na rozgrywki ligowe Kolejorz rozegrał kontrolny mecz z pierwszoligowym Chrobrym Głogów. Wygrał 2:1, ale nie wynik był istotny lecz okazja rozegrania spotkania przez piłkarzy rzadko ostatnio pokazujących się na boisku. Kilku z nich zagrało na nietypowych pozycjach, co wynikało z kontuzji kolegów z drużyny. Najbardziej podobali się De Marco i aktywny, dobrze dryblujący, groźny dla rywali Chobłenko.
W wielkanocny poniedziałek okaże się, na co jeszcze w tym sezonie możemy liczyć ze strony Lecha. Stanie przed szansą podwójnego przełamania. Najstarsi kibice nie pamiętaną dobrego meczu rozegranego po przerwie na zgrupowania reprezentacji. Młodsi z trudem przypominają sobie, kiedy Lech ostatni raz przywiózł punkty z wyjazdu. Pokonanie w Krakowie Wisły będzie sygnałem, że zmiany, jakie nastąpiły w grze drużyny, nie są pozorne.
Kluby z dobrych europejskich lig tym się cechują, że podczas przerw na mecze reprezentacji narodowych wielu zawodników wyjeżdża na rozmaite zgrupowania, a tylko nieliczni uczestniczą w treningach. To samo można było kiedyś mówić o Lechu Poznań, dostarczającym zawodników kadrom Polski, Węgier, Finlandii, Bośni, a nawet Panamy i Gambii. Teraz to się zmieniło, co może świadczyć, że klasowych graczy jest w klubie mniej.
Nigdy nie był tak bardzo eksploatowany przez trenera Lecha. Mnóstwo czasu spędzał na ławce rezerwowych, zaliczał „ogony”, zaledwie kilka razy na rundę pojawiał się w pierwszym składzie. Ostatnio to się zmieniło. Uzyskał wysoką formę, stał się podstawowym piłkarzem. I doznał groźnej kontuzji. Michaiowi Radutowi grozi, że wróci na boisko dopiero w przyszłym sezonie.
Gdyby Lech bardziej się przyłożył do meczu z Lechią, gdyby nie konieczność przeprowadzenia trzech zmian już w pierwszej połowie, goście opuściliby Bułgarską z rekordową porażką. To słaba drużyna, z dobrymi, ale znajdującymi się daleko od formy piłkarzami. Niska jej pozycja w tabeli nie jest przypadkiem. Lech zmniejszył stratę do pierwszych drużyn, oby nie na chwilę.
Co najmniej pół roku miał trwać rozbrat Macieja Makuszewskiego z piłką. Pesymistyczne prognozy mówiły nawet o dziewięciomiesięcznej przewie w grze. Wydawało się, że sezon ligowy jest stracony dla skrzydłowego Lecha i że nie spełni on swego wielkiego marzenia – nie pojedzie na mistrzostwa świata. Ciężka praca i fachowa medyczna pomoc zdziałały cuda: już po trzech miesiącach piłkarz wraca do treningów, za kilka tygodni możemy go zobaczyć na boisku.
Przekonamy się, czy świetny mecz przeciwko Jagiellonii był jednorazowym błyskiem Kolejorza, czy też mamy do czynienia z faktyczną i radykalną zwyżką formy drużyny szukającej jej od początku roku. Do Poznania przyjeżdża Lechia Gdańsk. Choć gra w takim samym składzie, jak rok temu, gdy miała szanse na mistrzostwo, musi bronić się przed spadkiem. Lech jest faworytem, ale lekceważenie rywala byłoby wielkim błędem.
Do 22 marca w bibliotece Collegium Historicum na Morasku można oglądać wystawę pamiątek związanych futbolem, a zwłaszcza z Lechem Poznań. Pochodzą one ze zbiorów Piotra Podolczaka, znanego kibica i kolekcjonera. Zgromadzono tam mnóstwo szali, koszulek meczowych, programów, plakatów, czasopism sportowych, pochodzących z nich artykułów, kibicowskich akcesoriów.
Niewiele brakowało, by Lech znów miał w kadrze trzech napastników. Ciężkiej kontuzji w meczu ze Śląskiem Wrocław doznał wprawdzie Elvir Koljić, ale do drużyny miał dołączyć Ołeksandr Hładkyj. Nic z tego. Klub nie zdecydował się na zatrudnienie Ukraińca. W grę wchodziło wypożyczenie do końca sezonu, potem dłuższy kontrakt. Okazało się, że nie byłoby korzyści z zawodnika bez formy.
