Najwyższe nawet zwycięstwo traci sens, gdy nie zostanie potwierdzone trzema punktami w następnym meczu. W niedzielę do Poznania przyjedzie Pogoń, która postawiła się Legii, niczego jednak nie zdziałała, bo jest od niej dużo słabsza. Także od nas była słabsza, gdy częstowaliśmy ją „trójkami” w lidze i Pucharze Polski. Logika wskazuje, że i teraz nie będzie miała wielkich szans. Kłopot niestety w tym, że drużyna ze Szczecina nie będzie jedynym tego dnia przeciwnikiem Kolejorza. Musi się on mierzyć także ze sobą. W Niecieczy dał radę, odbudował się po finałowej klęsce, w czym bardzo mu pomógł fakt, że poprzeczka wysoko nie wisiała.
Lecha czekają sądne tygodnie. Trzy dni po meczu z Pogonią jedzie do Warszawy, by w kolejną niedzielę powalczyć u siebie z Lechią. Te trzy rozegrane w tydzień spotkania będą kluczowe. Gdyby udało się odprawić Pogoń, nie przegrać na Łazienkowskiej, wygrać z Lechią, sytuacja zrobiłaby się fantastyczna. Do końca rozgrywek pozostaną dwa spotkania. Wystarczy wygrać u siebie z Wisłą i pojechać do Białegostoku bój stoczyć ostatni. Jagiellonia będzie już po meczach z dobrze grającą u siebie Lechią i z jeszcze lepiej spisującą się na wyjazdach Legią. Wątpię, by wciąż liderowała, ale każde rozstrzygnięcie jest możliwe. To tylko polska liga. Żadnej ekipy nie stać na długotrwałą stabilizację formy.
Misja Lecha nie jest niewykonalna. Pozostała tylko mała wątpliwość – nie mamy pojęcia, czy drużyna potrafi ostatnie spotkania rozegrać na wystarczającym poziomie. Wystarczy chwilowy brak koncentracji, by plany się posypały, a jak już wiemy, niepowodzenia nie spływają po naszych piłkarzach jak po kaczce. Wierzymy w naszą drużynę, choć coś nam podpowiada, że ślepa wiara w końcowy sukces może okazać się bolesna.
Józef Djaczenko
