Urodził się i wychował w północnej części Poznania, mieszkał przy ul. Dobrzyckiego, w okolicach późniejszej trasy szybkiego tramwaju. Niewiele brakowało, by został hokeistą na trawie. Rozpoczął treningi w drużynie Lecha rozgrywającego wówczas mecze na boisku przy ul. Obornickiej, blisko jego domu. Opowiadał, że matce nie spodobały się urazy, jakich doznawał i poradziła, by spróbować czegoś bezpieczniejszego. Krotko trenował lekkoatletykę na stadionie AZS przy ul. Pułaskiego, wreszcie na początku lat 60. zapisał się do sekcji kolarskiej Lecha. To był świetny wybór, zaczęła się wielka, obfitująca w sukcesy kariera.
W tamtych czasach Wyścig Pokoju był na ustach wszystkich w Polsce, wygrywających kolarzy traktowano jak bohaterów narodowych. Czechowski, kolega Szurkowskiego, Szozdy, Mytnika, Hanusika, zajął drugie miejsce na tej imprezie. W klasyfikacji drużynowej triumfowała polska reprezentacja, Zenek był jej kapitanem. Kibice na zawsze zapamiętają jego triumf na wypełnionym po brzegi stadionie im. 22 Lipca, gdy wygrał etap, wyprzedzając Szurkowskiego i Hanusika. Polacy zajęli całe podium (na zdjęciu). Zenek Czechowski trzykrotnie wybierany był do dziesiątki najpopularniejszych polskich sportowców w plebiscycie Przeglądu Sportowego. Karierę sportową zakończył w 1972 roku.
