Jeszcze nas nie polubiłeś? Do dzieła!:)

Nazywano go tańczącym piłkarzem

włącz .

Tadeusz Polka w barwach Kolejorza (wtedy KPW) zadebiutował jako 17-latek w meczu przeciwko Legii. Legii Poznań, bo funkcjonował tu klub o takiej nazwie. Ten przebojowy, szybki skrzydłowy nazywał się naprawdę Pełka, jednak podczas okupacji zmienił nazwisko na Polka. I tak już zostało.

Kolejowi cykliści

włącz .

Sekcja kolarska Kolejowego Przysposobienia Wojskowego powstała w 1936 roku. W tym czasie w Poznaniu wśród cyklistów prym wiedli zawodnicy HCP oraz Stomilu. Niekwestionowanym liderem kolarzy-kolejarzy zrzeszonych w KPW był Jan Kluj. W roku powstania sekcji kolarskiej w Kolejorzu sięgnął w szosowych zawodach najwyższej krajowej rangi po brązowy medal mistrzostw Polski! Wspólnie z klubowym kolegą Marianem Ritterem zostali powołani do drużyny reprezentującej nasz kraj w prestiżowym Międzynarodowym Wyścigu Kolarzy Warszawa-Berlin.

 

Stanisław Atlasiński – senior Lecha Poznań

włącz .

Na świat przyszedł 9 kwietnia 1919 roku w miejscowości Kray znajdującej się w sąsiedztwie górniczego  Essen. Rodzina państwa Atlasińskich zmieniała miejsce zamieszkania kilkakrotnie. Po pobycie w Westfalii los sprawił, że położony między Gostyniem i Lesznem Poniec okazał się na kilka lat przyjaznym miasteczkiem dla szukających pracy rodziców Pana Stanisława.

ZYGFRYD SŁOMA. LEGENDA DUMNEGO LECHA

włącz .

W okresie przedwojennym na poznańskim Dębcu, w jednej z kamienic przy ulicy Wspólnej, pod numerem trzynastym mieszkali państwo Maria i Piotr Słomowie. Mieli trzech synów. najstarszego Feliksa, średniego Zygfryda i najmłodszego Stanisława. Drugi z nich przejawiał największe zainteresowanie sportem, największe umiejętności. Urodzony 28 października 1927 roku, przez najbliższych i kolegów nazywany Zygusiem, pierwsze piłkarskie kroki stawiał na osiedlowym boisku zwanym „Osadą”, usytuowanym między rodzinnym domem a pobliskimi terenami, z których widać było ulicę Rolną i Tokarską. Wojna zabrała w odległe strony rodziców chłopców. Pani Maria Słomowa umiera 20 kwietnia 1944 roku w Oświęcimiu, a jej mąż Piotr rok później szczęśliwie wraca z Dachau do Poznania, do domu przy Wspólnej.