Jeszcze nas nie polubiłeś? Do dzieła!:)

Hokeiści Lecha Poznań w rozgrywkach o Puchar Europy Mistrzów Krajowych

włącz .

Sympatycy Lecha często wspominają starty piłkarzy kolejowego klubu w rozgrywkach o Puchar Europy Mistrzów Krajowych, Pucharu Europejskich Zdobywców Pucharów, Pucharu UEFA, Pucharu Lata (później Intertoto). Również nieudane podejścia do Ligi Mistrzów czy znacznie bardziej udane występy w Lidze Europy, sukcesorki rywalizacji o Puchar UEFA.

Pozostając przy Lechu fani basketu z rozrzewnieniem wspominają nieoczekiwany awans do ósemki najlepszych teamów kontynentu w 1989 roku zespołu prowadzonego przez trenera Wojciecha Krajewskiego. Nazwiska z  t a m t e j drużyny: Zbigniewa Boguckiego, Tomasza Jankowskiego, Jarosława Jechorka, Jarosława Marcinkowskiego,  Ireneusza Mulaka, Tomasza Torgowskiego, Tomasza Tybinkowskiego i przede wszystkim lidera Eugeniusza Kijewskiego do dzisiaj wymawia się z czcią szczególną.

W grach zespołowych o europejskie trofea potykali się jednak nie tylko piłkarze i koszykarze, ale także hokeiści. Kto dzisiaj pamięta, że – tak jak futboliści – 7-krotnie (1977 i 1978 z trenerem Markiem Cichym, 1984 z trenerem Andrzejem Tomczakiem, 1985, 1986, 1987 i 1989 z trenerem Stefanem Otulakowskim) wywalczyli na otwartych boiskach mistrzostwo Polski? Poza tym cztery razy byli wicemistrzami (1951,1976, 1979, 1988)  i 4-krotnie zajęli trzecie miejsca (1969, 1972, 1980, 1983).

W historii hokejowej sekcji zakończonej dziesięć lat temu kilkakrotnie występowali w rozgrywkach o Puchar Europy Mistrzów Krajowych. Tylko raz, po dramatycznych potyczkach zagrali w finałowym turnieju PEMK w 1979 roku w Hadze. Najwyżej jednak cenić sobie trzeba, ze względu na kadrowe kłopoty w Holandii, zwycięstwo w turnieju II dywizji w 1990 roku w Goeteborgu.

Sekcja nie istnieje. Brakuje wielu dokumentów związanych z jej historią. Nie wszystkie wycinki prasowe odnaleziono. Nie możemy dzisiaj nawet podać kompletu wyników spotkań hokeistów Lecha w PEMK.

Zagrzeb 1978

Zagrzeb, dzisiaj stolica Chorwacji, wówczas główne miasto jednej z jugosłowiańskich republik. Tam Lech, jako mistrz Polski, po wywalczeniu tytułu w 1977 roku po raz pierwszy,  debiutował w PEMK w turnieju kwalifikacyjnym tradycyjnie podczas świąt Wielkanocnych.. Pokonał HC Collegians Gibraltar 3:1 i przegrał z gospodarzami Jedinstvem Zagrzeb 2:4. Do finałowego turnieju awansowała drużyna chorwacka. Lech był drugi. Jedinstvo w Barcelonie zajęło jedenaste, przedostatnie miejsce.

Kierownikiem ekipy w debiucie w PEMK był Jacek Modrowski, a trenerem  – Marek Cichy. A oto skład szesnastki wybrańców: Jerzy Adamski, Bogdan Andrzejewski, Bogdan Borowczyk, Krzysztof Głodowski, Henryk Grotowski, Leszek Hensler, Piotr Hyży, Andrzej Jelonek, Henryk Kaczmarek, Kazimierz Kubiak, Mirosław Mańka, Janusz Pawlicki, Zygmunt Pawlicki, Jan Sołtysiak, Ryszard Stefański i Eugeniusz Tomkowiak.

 

Poznańi Haga 1979

Niezwykłe wydarzenia towarzyszyły występom lechitów rok później. Najpierw wygrali turniej kwalifikacyjny w Poznaniu. Pokonali szwedzki zespół Johanneshof 3:0 i zremisowali 0:0 z HC Collegians Gibraltar. Ponieważ zespół z miniaturowego państwa też wygrał ze Skandynawami 3:0 o awansie do finałowego turnieju w Hadze decydowały rzuty karne. Lech wygrał z Gibraltarem 5:4. Pokonani złożyli protest twierdząc, że jeden z lechitów wykonał rzut karny przed gwizdkiem sędziego. Delegatem technicznym na turniej w Poznaniu z ramienia Europejskiej Federacji Hokeja był Francuz Pierre Belmere, twórca… przepisów kontynentalnych rozgrywek klubowych.

Ponieważ decyzję o awansie Lecha utrzymano kilka tygodni później mistrz Polski pojawił się w Hadze. Dotarł tam także HC Collegians Gibraltar. Wszystko dlatego, że Europejska Federacja ostatecznie zweryfikowała poznańską decyzję Pierre Belmera. Postanowiono, iż Lech i Collegians w Wasenaar pod Hagą rozegrają mecz barażowy. Zwycięzca otrzymywał w nagrodę prawo rywalizacji w turnieju głównym.

Jakim wynikiem zakończyło się spotkanie barażowe? Oczywiście 0:0! Gdyby Lech przegrał w karnych musiałby wracać do kraju. To przecież był PRL! Natomiast krajowa Federacja Hokejowa Gibraltaru postanowiła wcześniej, że nawet po porażce Collegians nie musi wracać do domu. „Kolejorz” wygrał w karnych 3:1.

Niestety, poza wywalczeniem awansu, lechici nic w Hadze nie zdziałali ze względu na kłopoty kadrowe.  Pojechali do Holandii (pociągiem, wówczas normalka) osłabieni. W drużynie zabrakło przede wszystkim kontuzjowanych kadrowiczów: Henryka Grotowskiego i Leszka Henslera. Na miejscu choroba zmogła Jana Sołtysiaka. Problemy zdrowotne miał Mirosław Mańka. Wzmocnieniem był tylko Adam Dolatowski pozyskany z Pomorzanina Toruń. Nie grał też już Henryk Kaczmarek, który był kierownikiem drużyny. A oto skład piętnastki na Hagę: Jerzy Adamski, Bogdan Borowczyk, Adam Dolatowski, Krzysztof Głodowski, Andrzej Jelonek, Kazimierz Kubiak, Mirosław Mańka, Janusz Pawlicki, Zdzisław Piętowski, Jan Sołtysiak, Ryszard Stefański, Adam Stypiński, Benedykt Szal,  Eugeniusz Tomkowiak iPaweł Wysocki. Szefem ekipy był Eugeniusz Pięta. Trener Marek Cichy nie miał pola manewru. Na dodatek Lech trafił do silnej grupy (grano w w 4 grupach po 3 drużyny w każdej). Najpierw uległ broniącemu tytułu klubowego mistrza Europy angielskiemu HC Southgate 1:6, a następnie przegrał ze szkockim HC Edinburgh 1:4. Lech, trzeci w grupie, walczył potem o miejsca 9-12. Najpierw uległ mistrzowi Francji Stade Francais 1:2 i w spotkaniu o lokaty 11-12 szwajcarskiemu Basler HC 0:2.

Poznańi Goeteborg 1986

Kolejna szansa startu hokeistów Lecha w PEMK pojawiła się w 1986 roku. W latach 1982 -1985 krajowe władze sportowe nie zezwalały drużynom klubowym w tej grze zespołowej na uczestnictwo w kontynentalnej rywalizacji. W Wielkanoc 1986 r. w Poznaniu Lech pewnie wygrał turniej kwalifikacyjny do II dywizji PEMK (w 1981 r. zmodyfikowano system kontynentalnych rozgrywek tworząc liczące 8 drużyn pierwszą i drugą dywizję, a potem także trzecią i czwartą) w Goeteborgu. Ten sukces dały wygrane z mistrzami: Finlandii – Espoo HC 3:0 (1:0) i Szwajcarii – HC Olten 6:1 (2:0).

W dniach od 16 do 19 maja 1986 r. „Kolejorz” wystąpił w Goeteborgu. W tym szwedzkim mieście zagrali: bramkarze Krzysztof Głodowski i Bogusław Zimniak oraz Tomasz Bartkowiak, Bogdan Borowczyk, Roman Byczyński, Leszek Hensler, Wojciech Klatt, Mirosław Kozłowski, Waldemar Łuczak, Rafał Michalski, Andrzej Mikina, Dariusz Musiałowski, Tomasz Rój i Adam Stypiński. Kierownikiem ekipy był Henryk Jopek, a trenerem Stefan Otulakowski. Nie ma potwierdzenia, że w składzie drużyny byli również Andrzej Jelonek i Eugeniusz Tomkowiak.

Lech zajął w Goeteborgu piąte miejsce. Niestety nie dysponujemy wynikami ich spotkań w tym turnieju.

Goeteborg 1990

Już bez udziału w turnieju kwalifikacyjnym, ale na podstawie europejskiego rankingu, Lech zagrał od 1 do 4 czerwca 1990 roku w turnieju II dywizji PEMK ponownie w Goeteborgu. Sportowo był to najbardziej udany występ. Lech bardzo pewnie wygrał ten turniej.

Najpierw w grupie pokonał kolejno: Menzieshill Glasgow 3:0 (1:0) po bramkach: Jacka Adriana, Tomasza Bartkowiaka i Andrzeja Mikiny, następnie Whitchurch Cardiff 2:0 (1:0) – po golach Bartkowiaka i Karola Podżorskiego, wreszcie 3:1 (2:0) HC Espoo 3:1 (2:0) – bramki dla Lecha: K. Podżorski – 2 i J. Adrian. Drużyna musiała praktycznie grać w jedenastkę po kontuzji pęknięcia kości strzałkowej Przemysława Tadeusza. W meczu o pierwsze miejsce w turnieju lechici pokonali Amsicorę Turyn 2:0 (0:0). Bramki strzelili: A. Mikina i K. Podżorski. Przy stanie 1:0, w 58 min bramkarz Paweł Sobczak obronił rzut karny. Niestety, nie dane było Lechowi skonsumować zwycięstwa w Szwecji, ponieważ nie obronił tytułu mistrza Polski w 1990 roku.

Kierownikiem ekipy w Goeteborgu był Henryk Jopek, a trenerem Stefan Otulakowski. Skład drużyny (być może niekompletny): Jacek Adrian, Tomasz Bartkowiak, Bogdan Borowczyk, Roman Byczyński, Przemysław Jarocki, Rafał Michalski, Dariusz Musiałowski, Andrzej Mikina, Krzysztof Nalborski, Paweł Sobczak, Przemysław Tadeusz i Mirosław Wypijewski.

Andrzej Kuczyński

/tekst opublikowany na wystawie Wojciecha Dery otwartej 21 marca 2016 r. w PBG Gallery w Poznaniu pt. „ Lech Poznań w Europejskich Pucharach – ze zbiorów Poznańskich Kiboli”/